Uykuya başlayamıyordum, bir şekilde olmuyordu, sağa dön ve sola dön ve yüz üstü şimdi evet, ı ı, olmadı, sırt üstü deneyelim, cık, olmuyor. Perişan edici bir durum, uzaklardan ulaşan insan canlılığına dâir ufak parazitler, iğrençler, hepsi. Sakın ortalamaların akışına kapılmış ortalama insanlara inanmayın, hepsi mutlu, hepsi sağlıklı ve hepsi en ufak beyin acısı hissetmeden yaşıyorlar, yaptıkları anlamsız melankoliler fazladan birer mastürbasyon. Geberene kadar sorunsuz yaşarlar, hepsi. Yarattıkları sorunlar benim gibileri çarpar hep, kadınlı erkekli mide bulandırıcılar. Aptal olmaları onları korur. Aptalları aptal olmaları korur. Hiçbir zaman özlerine odaklanmazlar, çevre onlardan şunu bekler; derli toplu bir evin oldu mu? Tik atın olmuş, tamam şimdi bizler gibi tatillerde ya da davetlere getirebileceğin uyumlu diğer köpek bulundu mu, tik atın bu da tamam, diploma alındı mı, oh tamam tik atın zeki şey seni hi hi, yeterli bizdensin artık, kafana hiçbir şey takma, beynin bizimle aynı rahatla. Biyolojik doğa olayları çarpar sonra hepsini, hiç tanışmadıkları kendi öz istekleri onları paramparça eder durur; bir şekilde konforlarını bozmadan ahlaklarını bozarlar, aldatırlar birbirlerini, ihanet edip bir şey olmamış gibi yaşarlar ve hepsi kendilerine benzediği için vicdan duyguları aktif olamaz pek, hatalarını zeka gerektirmeyen sözlerle üstünü örter ve daha fazla hataya devam ettirirler birbirlerini, yurt dışına çıkışları da aynı zihniyetle gelişir; vizyonları ve üretecekleri herhangi bir şey zaten yoktur; normalde Tarlabaşı’nın en pis dairesine bile uyum sağlayabilecek ortamalıkta olmalarına rağmen, mış olmak için çıkarlar yurt dışına, iki ay sonra yalnız kalamayan zavallı varlıkları bunalıma girer ve oraya özgü üstü ânında kapatılabilen hata döngüsünün başlangıcıyla çoktan alışmış olurlar. Bir sanat kurumu kuramazlar, sanat üretemezler, sanattan anlayamazlar, yaşam ilişkileri içinde boyun eğip vıcıklaşma dışında var olmaları imkânsızdır, omurgaları temelsizdir, kısacası hiçtirler. Uykuya dalamadıkça dönüp durmaya devam ediyorum; yok olmuyor, otuz bir çekeyim diyorum ama hiç isteğim yok, libidom tamamen doğrama uygun yaşayamadığım için beni terk etmiş durumda. Meditasyon yapmaya çalışıyorum, o da olamıyor, odaklanamıyorum. Pf, sabah ezanı sesi duyuyorum, saatler geçmiş olduğunu anlıyorum bu yüzden. Neyse, kalkıp kahve yapayım bâri, ne okusam, oh bir sürü kitabım var, ne güzel.

–

Ahmet Ünal | 12:02 | 6 Kasım Cuma 2026 | Olmam gereken yeri görüyorum.

• • •