Anlıkruhumböylekonuşuyor

Anlıkiçsesim

Okumamış coğrafyalardaki insanların orta düzeyleri daha yorucu diğer milletlere göre (Dışa gitmiş göçmenleri de dahil tabii ki), tam alt kültürü zaten ölümcül, üst ise üst yok buralarda, belki yüzde 0.4 genel istatistiksel olarak (Dünyada da aynı, ancak orada bu yüzdeden faydalanan bir sistem var), sanırım başka hayatta yaptığım kötü şeyler için bu hayata cehennem diye gönderildim, ben dört dörtlük müyüm? Hâşâ tabii ki hayır, ama dört dörtlük olmamı zorlayan bir insan yapısı yok, ben buna kendimi zorlasam da alıcısı tümden yok, kendi kendime karanlık bir odada tüm etik ve evrensel barışçıl değerleri uygulamaya çalışır gibi hissediyorum hangi insanla denk gelsem, insanların yüzünde kendini karanlığa bırakmışlığın memnuniyet parıltıları var; kolaycılığın tüketmenin yapılan şeyi bozmanın verdiği mutluluk, ilkel zihniyle kendini gürültüyle anlattığı yer arasındaki uzun boşluk ve bu fark ettirilse bile rahatsız olmama pişkinliği, yeryüzünde hiç kimse yokmuş gibi sanki zihinsel anlamda, herkesi görüp hissettiğim şey bu, kurulma düğmesi ayarlanmış kukla gibi insanlık, her şey ezbere, merhamet sevgi ve şefkat tamamen yok, bencillik ve konfor takıntısı gösteriş üzerine oturtulmuş, 21. YY’lın ilk yarısı ileriki dönemlerde tarihin en çok okunan kısmı olacaktır eminim, manyak gibi çalışanların hakkını ahmakların aldığı bir çağ, kadınların çoğunun kendini bedenleri ile kabul ettirip saygı dilendiği erkeklerinse büyük ailelerinin tarlayı ekini satıp şehirde beton zengini olarak kendileri için hazırladığı hazır hayattaki mal mülkle kabul aradığı bir çağ, cehâletin altta kalanın canı çıksın oyununa çevirip kanun haline getirdiği dehşet verici bir çağ, önemsiz insanların çoğalarak sistemi önemsizleştirdiği çağ, hilenin hurdanın marifet bellenip bunu yapmayana tepki gösterildiği dünyası cehaletle kararmışların kendi gibi olmayanları yok etmek istediği çağ, hemen her şeyin sulandığı ciddiyetin kaybolduğu liyakatin suç sayıldığı önemsiz insanların topluca ne isterse o olduğu kurdun aslanın kaplanın asaletin erdemin ve yürek gücünün zindanlara kapatıldığı bir çağ, yeni ilkel dönemin çürümekte olan beyinlerle birlikte her şeyin belirsiz olduğu bugün, işte bugün 0.4’lük insanların yüce keyfine kalmıştır tüm karanlık kapıların kırılabilmesi, ve o insanları asla hak etmeyen bir çağ… 

Ahmet Ünal/02.04.2025/İnsanları gözlemleyip dehşete kapılan kişi.

• • •