Hikaye

Önemsizdi. Her şey, herkes, o kadın da. Kör bir noktada asılı kalmıştı, kıpırdamak imkansızdı, eğer denerse siyahlaşacaktı. Duygusuzdu, yoktu. Hiçti. Köleydi belki, bilmiyordu, o mütevazı soruyu sormaktan korkuyordu. Başka boyutu görmüşlüğün gözleri ile etrafına bakamaz halde gelmişti artık, herkes siyahtı, onlarda gördüğü karanlığın kör noktasında tutuklanmıştı, oyuncak bir burgeri yemekten farksızdı siyahlarla ilişki kurmak. Uyudu, uyandı, gördüğü şey soğuk bir tepenin üstünde her yerin siyah olduğuydu, kimse yoktu, tek ses yoktu, insanoğlu yoktu, susamıştı, dere sesi duydu, indi, içti suyu, lezizdi, önceki hayatında evde içtiği suda olan aynı duyguyu yaşamıştı, acıktı, geyik avladı yedi, duygusu önceleri evdeki yemekle aynıydı, uyudu yine, uyandı, bu sefer bulutların üstündeydi, susadı, kuş avladı kanını içti etini yedi, aynıydı her şey, aşağı atlamak istedi, baktı aşağıya, dünya yoktu, gri kartondan bir zemin vardı, uyudu, uyandı, bir kadının göğsündeydi, kadın ona her şeyin rüya olduğunu söyledi, başını okşadı, öptü, yemek yediler, öncekilerle aynıydı duygu, kapadı gözlerini, açtığında bir uçakta New York’a gidiyordu, ona yiyecek bir şeyler verdiler, yedi, aynıydı, uyumak istemiyordu artık, ama arka koltuğunda oturan bir kadın ensesine at iğnesi sapladı ve daldı sonra, kendine geldi, avcı toplayıcı kabilesinin lideri olarak buldu kendini, neolitik dönemdeydi, bufalo avladı, yediler, avdan sonra mağarada yalnız kaldı, sıkılmıştı sürüden, geçmişi bir rüya gibiydi sanki, mızrak icat edilmiş ateş bulunmuştu, bu gelişmiş dönemde bile insan insanın canını sıkabiliyordu, gözleri daldı birden, kendine geldi, robot bir kadın dudaklarına yapışmıştı, karısıydı, güzeldi, 2700 yılında bile mutsuzsun sen dedi karısı ona, haklıydı. Öldü, dirildiğinde kendini plastik bir oyuncak olarak buldu, bir gölge kumandayla o oyuncağa doğru tuşluyor, her tuşladığında oyuncağın zihnine başka sanal bir hayat yükleniyordu. Siyahtı gölge.

A. Ünal/23/07/2025/03:11/ABCD

• • •